St. Mark’s Basilica , Venice – มหาวิหารซันมาร์โก

     มหาวิหารซันมาร์โก หรือชื่อเต็มคือ อัครบิดรอาสนะมหาวิหารซันมาร์โก (อิตาลี: Basilica Cattedrale Patriarcale di San Marco, อังกฤษ: St Mark’s Basilica หรือ Saint Mark’s Basilica) เป็นโบสถ์โรมันคาทอลิก ระดับมหาวิหารประจำเขตอัครบิดรเวนิสในประเทศอิตาลี สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นแบบกอทิก มหาวิหารซันมาร์โกได้รับการเสกในปี ค.ศ. 1094

     มหาวิหารซันมาร์โกที่เป็นตัวอย่างอันสำคัญของสถาปัตยกรรมไบแซนไทน์ตั้งอยู่ที่จตุรัสซันมาร์โกติดและเชื่อมกับวังดยุกแห่งเวนิส เดิมตัวโบสถ์เป็นโบสถ์น้อยของประมุขผู้ครองเวนิส และมิได้เป็นมหาวิหารของเมือง แต่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1807 เป็นต้นมาบาซิลิกาก็เป็นที่นั่งของอัครบิดรแห่งเวนิส ตัวสิ่งก่อสร้างเป็นสิ่งก่อสร้างที่สร้างอย่างงดงามประดับด้วยงานโมเสกแบบไบแซนไทน์ และ ประติมากรรมต่างที่แสดงถึงความอุดมสมบูรณ์ อำนาจ และ ความมั่งคั่งของเวนิส ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 11 ก็ได้รับสมญาว่า “Chiesa d’Oro” หรือ “โบสถ์ทอง”

   The Patriarchal Cathedral Basilica of Saint Mark (Italian: Basilica Cattedrale Patriarcale di San Marco), commonly known as Saint Mark’s Basilica (Italian: Basilica di San Marco; Venetian: Baxéłega de San Marco), is the cathedral church of the Roman Catholic Archdiocese of Venice, northern Italy. It is the most famous of the city’s churches and one of the best known examples of Italo-Byzantine architecture. It lies at the eastern end of the Piazza San Marco, adjacent and connected to the Doge’s Palace. Originally it was the chapel of the Doge, and has been the city’s cathedral only since 1807, when it became the seat of the Patriarch of Venice, archbishop of the Roman Catholic Archdiocese of Venice, formerly at San Pietro di Castello.

For its opulent design, gold ground mosaics, and its status as a symbol of Venetian wealth and power, from the 11th century on the building has been known by the nickname Chiesa d’Oro (Church of gold).